Mijn respect voor alleenstaande ouders groeit met de dag.

Het is niet alleen dat je er alleen voorstaat wat het klaarmaken, eten maken, in bed stoppen,…., maar je kan ook met niemand een woordje wisselen, overleggen,…

 Gisteren ben ik alleen bij de kinderarts geweest: gelukkig hebben we voor onze bugaboo een kiddyboard en gelukkig wil Ophélie er opstaan. Ze zijn allebei heel flink geweest en Ophélie heeft voor het eerst niet gans de praktijk omver geschreeuwd tijdens het onderzoek! Dokter Boens mocht h aar zelfs uitkleden. Maar toch: eerst parkeren, dan kindjes uitladen, dan 200 m over de parking stappen, dan terug aankleden, aanschuiven om te betalen voor de parking, dan de weg terug, opnieuw inladen, dan naar de apotheek.

Tegen dat we thuis waren, waren we anderhalfuur verder…

 Huhu…

Advertenties