Na twee nachtjes hoesten en een steeds erger klinkende hoest trokken we (Aymeric en ikzelf) naar de pediater. Na wat gezoek kwamen we toch in de vernieuwde gang van de pediatrie terecht. Dokter Boens lachte me al bij het binnenkomen toe met “hij hoest”. En ja hoor een “bronchite” was de diagnose. Aangezien Ophélie nog nooit een puffer gebruikt had, was het dus iets nieuws voor ons zo’n “baby-inhaler”. De eerste keer vond hij het absoluut niet plezant, maar nu lacht hij al zelf en Ophélie riep heel enthousiast “toet” toen ze het pufmachine bekeek.

Advertenties