You are currently browsing the monthly archive for oktober 2007.

Alhoewel ik nog nooit van scrapbooken gedaan heb, heb ik me hiervoor toch ingeschreven. En het is allemaal Lilith haar schuld, zij maakte me enthousiast voor deze geweldige kerst-surprise.
Ik ben benieuwd en ik houd jullie op de hoogte.
Advertenties


Voor 6 personen:

Nodig:
1.2 kg aardappelen
600 gram mager spek in blokjes
500 gram ajuin
1 doosje room (ik neem meestal Alpro culinaire light)
1 grote reblochon kaas (+/- 450 gram)

Doen:

Aardappelen in schijfjes snijden en al dente koken
Ajuinen samen gaar bakken met 600 gram spekjes (niet nodig om vetstof toe te voegen, wel een beetje water zodat de boel niet kan aanbranden
In een vuurvaste schotel laagjes aardappel afwisselen met spek-ajuin mengeling en telkens afwerken met een paar draaien van de pepermolen, zorg dat je kan eindigen met een laagje aardappelen. Nadat alles geschikt is, een klein doosje room erover gieten en dan je reblochon kaas die overlangs gesneden is er op schikken.
Ongeveer 30 minuten op 180 ° in de oven plaatsen.

Dien op met zilveruitjes, augurkjes en een fris slaatje.

Smakelijk!

Cijfertjes:

  • 7.9 kg
  • 67.5 cm lengte
  • 42.3 cm hoofdomtrek

Wat kan hij al:

  • beesten en speelgoed vastnemen en dit ook van de ene hand naar de andere brengen
  • Naar zijn handjes kijken
  • In zijn oogjes wrijven
  • De fles mee helpen vasthouden
  • De tuut uit zijn mond halen
  • Veel lachen
  • Brabbelen
  • Bellen blazen
  • Pogingen doen om om te rollen als hij op zijn rug ligt
  • Zijn hoofd en boevenlichaam opheffen als hij op zijn buik ligt
  • Groentenpap en fruitpap eten

Ja, sedert gisteren heb ik er eentje. Een laat verjaardagskado van mijn lief!
Ik geef toe dat ik het eerste moment niet doorhad wat het was of wat je er mee kon doen. Maar na een paar minuutjes “cruisen” was er de waw ervaring. Zo anders dan mijn iPod mini. Wat een sensatie! Draadloos internetten, foto’s, agenda (synchroniseerbaar met outlook), en nog veel maar. Ik ken nog geen tiende van de functies en moet nog alles uitspitten, maar het is meer dan een gadget.

Wordt vervolgd!

Zondagavond was er in Ieper aan het monument van de gesneuvelde soldaat (of hoe noemt dat ding naast de ING?) een ceremonie door Schotten. Een ganse gorde soldaten in opleiding hadden zich verzameld en onder begeleiding van mooie doedelzakmuziek, geblazen door een Schot (gebracht met rok enzo) deden ze allerlei marcheeroefeningen.
Samen met Ophélie en Aymeric in de dubbele buggy keken we toe hoe een jongen het woord nam en het muisstil werd terwijl hij iets voorlas. Op een bepaald moment kon je echt een speld horen vallen en wie riep er superluid en zonder gène I-A? Ja, juist, Ophélie. Iedereen keek lachend onze kant uit en ze voelde zich het middelpunt van de belangstelling…

Na twee nachtjes hoesten en een steeds erger klinkende hoest trokken we (Aymeric en ikzelf) naar de pediater. Na wat gezoek kwamen we toch in de vernieuwde gang van de pediatrie terecht. Dokter Boens lachte me al bij het binnenkomen toe met “hij hoest”. En ja hoor een “bronchite” was de diagnose. Aangezien Ophélie nog nooit een puffer gebruikt had, was het dus iets nieuws voor ons zo’n “baby-inhaler”. De eerste keer vond hij het absoluut niet plezant, maar nu lacht hij al zelf en Ophélie riep heel enthousiast “toet” toen ze het pufmachine bekeek.

Ik kreeg gisteren een mail van een Artemis-vriendin dat ik op de homepage van de Standaard stond.

Ik dacht eerst dat het een grap was, maar toen iemand anders mij met hetzelfde nieuws mailde, bekeek ik de pagina nog eens aandachtiger.

En waarlijk, daar stond ik echt in de Standaard. Bedankt An!

Vandaag heeft Aymeric voor het eerst groentenpap gegeten.

In vergelijking met Ophélies eerste fruitpap was het een groot succes.

Hij heeft 125 gram wortel/aardappelpuree opgegeten op 10 minuten tijd, aangevuld met nog eens 60 cc melk.

Het smaakte hem precies!

Na enig wandelwerk in Knokke en het aanschouwen van mondaine en chique eenheidsworst besloten we de tip van Jan Verheyen te volgen en iets te eten in Lucy Chang. Een tijdje geleden waren we er in Antwerpen geweest en dat was ons bevallen. We werden onthaald door een typische hippe en gladde waaslander en mochten plaatsnemen naast een twee oudere franskiljons mét hond.
De kaart biedt een verwesterste eenvoudige aziatisch keuken, alles in het engels. R. ging twee maal voor scampi, één keer bbq en één keer op rijsnoedels. Ik ging voor dim sum en groene curry met kip en groentjes. Alle gerechten waren zeer smaakvol en lekker. De rekening klokte af op 58 € (met twee aperitiefjes inbegrepen een watertje en wijn). Voor herhaling vatbaar!
De dag ervoor bezochten we Rijsel en aten we er betaalbaar Japans bij Akira . Heel lekker en vers, maar iets te eentonig om het regelmatig te willen eten. Doch een aanrader als je eens Japans wil eten.

Vandaag kwam vroedvrouw Charlotte voor de laatste keer langs, naast het Rotarex vaccin werden ook de maten en gewichten genomen:

  • 66 cm
  • 7.7 kg
  • 41.2 cm hoofdomtrek

Hij wordt bovendien actiever met de dag: grijpen naar speelgoed, vastnemen van zijn tuutje, kraaien en heel veel lachen!

Hij laat zich de aandacht door grote zus welgevallen. Zelfs als ze wat hardhandig is, zie je hem genieten. Ze steekt ongevraagd zijn tuutje in zijn mond, doet kietje, kietje aan zijn voetjes en gebruikt zijn relax als katapult.

Flickr Photos

Data

oktober 2007
M D W D V Z Z
« Sep   Nov »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Blog Stats

  • 12,561 hits