Ondertussen is Aymeric gisteren 11 weken geworden. De tijd vliegt. De voorbije 11 weken heb ik nauwelijks tijd gehad om iets anders te doen dan met de kinderen bezig te zijn. Enorm leuk, maar ook energieverslindend. Vanaf maandag begint het normale leven opnieuw en gaan ze beiden naar de onthaalmoeder.

Aymeric is een flinke jongen 2 weken geleden woog hij 6 kg en was hij 60 cm groot. Dinsdag wordt hij opnieuw gemeten en gewogen. Hij grijpt al naar dingen en slaat op voorbijkomende beesten van de mobiel. Hij lacht ook sedert een paar weken. ’s Nachts slaapt hij vast van 22.30 tot 4u30. Na 4u30 moeten we een paar keer opstaan om zijn tuutje te geven, maar nachtvoeding krijgt hij dus niet meer. Pas rond 6u30 eet hij en dan is Ophélie meestal ook wakker, dus de dag begint meestal heel vroeg.

Ophélie is ook heel erg vooruit gegaan: ze stapt al heel goed en kan heel goed duidelijk maken wat ze wil. De raarste woordjes kent ze eerst: dieren kan ze benoemen, de geluiden en haar laatste zinssnede is “mag nie”.

Kortom: we stellen het goed (maar wel moe).

Advertenties