Ondertussen zitten we alweer een dag of 10 in de Provence. De reis verliep zeer voorspoedig en in twee keer. Onze stop in Tournus voor een overnachting was een welkome stop, zowel voor Ophélie als voor papa die ziek was. Zes uur in de auto was voor haar wel het maximum. Gelukkig was de rit de volgende dag heel wat korter.

Onze kleine miss heeft het erg naar haar zin hier. Spelen, aandacht, eten,….kortom het middelpunt van de belangstelling. Ze is enorm vooruitgegaan in korte tijd. Is zeer mobiel en wil alles zelf doen en bij voorkeur alleen. Stout kan ze ook zijn. Als je haar iets verbied dan doet ze het onmiddellijk opnieuw of begint te wenen.

Slapen doet ze hier ’s nachts minder goed: al elke nacht zijn we moeten opstaan en een paar keer hebben we ze bij ons moeten nemen omdat ze te veel kabaal maakte en we er om de tien minuten uitmochten.

Qua eten en drinken doet ze zich tegoed. Zelfs camembert wordt verorberd. Confituur of zoet beleg kunnen haar niet bekoren. Kaas en vlees dat is wat ze wil.

Ik had gedacht dat dergelijke trip met 30 weken zwangerschap lastig zou zijn, maar het valt reuze mee. Toch wel minder harde buiken dan de vorige zwangerschap. De uitgerekende 26 juni komt dichterbij, zonder dat we er eigenlijk bij stilstaan.

Overmorgen keren we jammergenoeg al terug. Maandag wordt er weer gewerkt! (bergen werk zullen er wel klaarliggen). Maar een kermis is een geseling waard!