You are currently browsing the monthly archive for augustus 2006.


Gisteren werd onze prinses 6 maanden!

Het was een dag van eerste keren. Ze at voor het eerst een Betterfood uit het vuistje, droeg voor het eerst haar berenmuts en ze kan kort en alleen zitten!

Tanden en haar heeft ze nog niet, maar wel plezier voor twee!

Advertenties

Na een uitstekende croque hawaai (in de Muze te Knesselare) kwamen we terug op kantoor. Ons immer stille kantoor bleek veranderd te zijn in een werf. Op slechts een uur tijd. Naast mijn kantoor wordt er blijkbaar een nieuwe deur gemaakt en wordt de drilboor gehanteerd. Het lawaai heeft de dimensie van een betonmolen in een discotheek op volle toeren. Onmogelijk om ernstig werk te verrichten. Telefoneren: impossible. Ik zag daarnet P., mijn collega buiten gsm’en. En onze patron noemt het dan “een beetje ongemakkelijk”. Als dat geen eufemisme is.

Oké. Ik beken. Ze heeft niet bij mijn ouders geslapen. Het excuus dat mijn ouders anders te veel zouden gestoord worden in hun nachtrust is quatch. Het is omdat we het geweldig vinden ’s morgensvroeg haar lachend gezicht te zien, haar enthousiasme voor haar eerste flesjes en die knuffelminuten erna.

Ik, wat zeg ik, we zijn softies.

Maar volgende keer blijft ze zeker slapen bij omi en opa.

PS. Als beloning werd ze zelfs maar één keer wakker vannacht.

Vanavond zijn we uitgenodigd op een vipavond. Dankjewel N. en V.! Onze lieve vrienden nemen ons mee naar een avond vol drank en hapjes, een optreden en nog veel meer. Vandaar dat onze lieve dochter deze nacht voor het eerst op verplaatsing slaapt. Curieus of ze daar ook zo om het uur zal wakker worden….Spannend.

Kan je je voorstellen dat je een afspraakje zou hebben met een “edelman” op zijn kasteel? Dat je eerst naar een gehucht dient te rijden om dan aan witte slagbomen een dreef in te rijden, een park te doorkruisen, een vijver te aanschouwen en aan de tweesprong rechts dient te kiezen? Je auto dient te parkeren tussen Jaguars en ochgod een Maserati (pas later ontdekt, dank aan Koen)? Waarna je de trappen van een klein kasteeltje, annex landhuis betreedt en op de bel drukt waar ook kobbenetten aanhangen? Door een hal geleid wordt naar een vertrek verscholen achter een dik gordijn om vervolgens aangestaard te worden door zeven mensen? Neen? Je inschrijven aan de balie te I. en je maakt het allemaal mee.

Oké, ik heb al verscheidene malen aangekondigd dat ik opnieuw ging WW-en. Ik heb verwoede pogingen ondernomen, steeds met goede wil gestart, maar steeds kwam er één of andere smoes tussen. Dan was er een ons reisje naar zee, BBQ, verjaardagen, feestjes, nog meer feestjes, aperitiefje die zo lekker smaakten, de pas ontdekte Magnum Light (heel mmm by the way). Duizend en één dingen die de aandacht afleiden van “the plan”.

Nog steeds zijn er 14 kg zwangerschapskilo’s niet af. (ik verdikte de laatste 5 maanden zelfs iets!). En ja hoor: ik voel me goed. En ik kan nog in mijn kleren van voor de zwangerschap (toch in t-shirts, topjes,…, broeken daar kan ik niet in). Maar toch. Ik heb Michelin banden, ik voel me niet zo fit en ik weeg veel te veel.

Maar vanavond begint de WW cursus opnieuw. Naast het feit dat ik daar zelf aan de weegschaal sta en de mensen weeg, zal ik ook opnieuw echt eens aan mijn gewicht werken!

Echt, echt, echt. Zonder smoezen.

Het verwonderd mij steeds als ik na mijn verlof op kantoor terugkom alles eigenlijk hetzelfde is gebleven. Nu ernstige evoluties op 14 dagen tijd kan en mag je ook niet verwachten. Maar de boel blijft gewoon draaien met of zonder mij. De dossiers blijven komen, de telefoons beginnen weer te rinkelen, dezelfde soep en desserts worden bezorgd.
Maar toen ik vanmorgen in ons koffiekot kwam en zoals gewoonlijk koffie zette viem mijn oog op iets nieuw: een grote, hele grote doos Royco Minute Soup Tomatensuprême met korstjes! Iets wat we nog nooit in huis hebben gehad. Door de koude had ik er meteen zin in en ik heb wel twee prefabsoepjes na elkaar gedronken. Gezellig, alleen op kantoor met “niemand maakt soep, soep in een kop, zoals Royco Minute soep”. Domper op het verhaal: 100 ml was 49 cal….Maar ja, ik had het er voor over! En zojuist heb ik ook individuele porties Hotcemel ontdekt. Maar geen melk. Met water dan maar?

Ik ben moe. Ophélie sliep gisterenmorgen tot 9U45 waardoor ze één fles te weinig dronk gisteren en haar laatste fles om 20u30 kreeg. Om 4u was miss. klaarwakker. Geen doen aan. Bij ons even genomen, opnieuw in bed. Tot R. het idee kreeg “of ze misschien honger had”? Ja dat kon maar ze vertoonde toch nog geen hongersymptomen. Om 5u30 een flesje gegeven en tegen 6U10 was ze in slaap. Ik moest wel op om 7u want de kuismadam kwam. En dan kan je toch niet in je peignoir opendoen? Nu, mijn voorlaatste semi-verlof dag wordt aldus vroeg ingezet.

Momenteel ben ik in verlof. Het is te zeggen semi-verlof. Ik werk vanuit het kantoor thuis en enkel ’s morgens. ’s Namiddags doen we uitstapjes, lezen enzo, kortom dingen waar ik tijdens de week geen tijd voor heb.

Eigenlijk is van thuis uit werken wel gemakkellijk. Alleen moet je er voldoende discipline voor kunnen opbrengen en dien je je omgeving ook duidelijk te maken dat het niet is omdat je thuis werkt, je ook vrij bent. Elke morgen komt mijn mama wel op bezoek, wat heel plezant is natuurlijk, maar een uurtje is zo voorbij. Als R. bezig is met Ophélie dan heb ik steeds de neiging om te gaan kijken wat ze aan het doen zijn. Ik kook ’s middags warm en vers en dan dient er al eens een boodschap gedaan te worden….Oh, gelukkig is het vakantie, maar toch, enige attitude-aanpassing zal noodzakelijk zijn als mijn kantoor definitief thuis zal worden gerund.

Flickr Photos

Data

augustus 2006
M D W D V Z Z
« Jul   Sep »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Blog Stats

  • 12,561 hits