Er zijn zo van die indicaties die al aangeven in welke mate het eten zal gesmaakt worden. Banaliteit is meestal een veeg teken. Ik spreek dan niet over het interieur of de tafelbekleding, maar over bv. de broodmand en meer bepaald de inhoud ervan.
Pretenderen dat je het brood in huis bakt, maar dan wel opteren voor de goedkope kleine soort pistolets waar de afdruk van fabriekband aan de onderkant nog duidelijk te zien is, dergelijke dingen.

De Waterpoort in Ieper is hier een staaltje van.

Toen we de deur openduwden en onze kinderwagen binnenreden stelden we vast dat het er goed vol zat, maar gelukkig vonden we nog een plaatsje aan het raam, uitkijkend op de tuin, met wat verwaarloosd ogend tuinmeubilair.
Een picon voor meneer konijn, die correct was en een cola light voor mij. Het begon toen al, er werd een Ice tea gebracht i.p.v. een cola light, maar voor ik hierover iets kon zeggen was de ober alweer weg en tegen dat hij weer in mijn gezichtsveld kwam, had ik al van de dorst de helft opgedronken. Soit. Aangezien ik ’s avonds nog naar een BBQ mocht werd het de dagschotel.
De kippenroomsoep smaakte alleszins niet slecht, maar ik twijfelde toch over de herkomst ervan, soit, de portie was ruim bemeten. De vol-au-vent met frietjes of rijst klonk goed in de oren, maar was té zout, had te weinig smaak, veel te veel balletjes en de rijst, help, de rijst smaakte als de rijst op school: niet dus, maar wel goedkoop en plakkerig.
R. en ik waren het over eens dat de vol-au-vent in de Makro van dezelfde kwaliteit was als deze hier, maar daar verwacht je ook niet meer. De frieten aan de overkant werden te vet bevonden. Als dessert kwam er nog een koffie met een chocolaatje van Italo Suisse, niets bijzonders.

Het zag er allemaal bijzonder lekker en smaakvol uit, maar dit was het in het allerminst of toch niet wat wij ervan verwachtten…Voor de Makro zou het goed geweest zijn en dat zegt ook alles over dit etentje. Wat ik niet begrijpen kan is dat men de dagschotel niet gebruikt om de smaak naar meer aan te scherpen, de nieuwsgierigheid naar de rest van de kaart en het kunnen van de kok de volgende keer te proberen.
Misschien is a la carte eten er wel lekker en correct, maar in elk geval zijn we niet geneigd om dit binnenkort te doen. En ja, ik weet dat je een restaurant een tweede kans dient te geven, maar niet direct.