Elke dag maak ik een beetje progressie en kan ik meer of kan ik iets langer iets doen.

Veruit het lastigste is aan de computer zitten. Werken zal er dus tot eind mei niet in zitten. Autorijden ook niet.

En voor de rest kan ik eigenlijk alles. Ik stap al op het gemak bijna een kilometer, ik kan douchen, mij aankleden, de kindjes aankleden (als ze stil liggen…), allé ik trek mijn plan.

Al bij al kan ik al veel, als je bedenkt hoe het had kunnen aflopen.